|
|
|
|
Publicystyka i twórczość różna autora Fizykonu |
|
|
Strona główna | Fizykon |Informatyka | Muzyka | Komentarze | Pisanina | Mapa witryny | O.. |
|
|
|
|
Najnowsze w witrynie:Felieton o polskiej służbie zdrowia - patrz niżej w komentarzach niepolitycznych. Uzupełnienia w rozdziale poświęconym podstawom fotografowania i kupowaniu aparatu cyfrowego.
|
Zagrywam w MottoGdy mędrzec wskazuje księżyc, głupiec widzi palec... Inne filozofowania autora witryny są tutaj. A tutaj mi się znowu sypnęło białym rymem. |
Komentarze (nie)polityczneBić, czy nie bić dzieci?Ostatnio wiele mediów zajmuje się sprawą projektowanej ustawy
zakazującej bicia dzieci. Człowiek, gdy słucha argumentów
przytaczanych przez dziennikarzy, gdzieś w środku zaczyna się skręcać
- jak można wykazywać takie ograniczenie dla elementarnych
rzeczy?... Co to znaczy "bić"?Gdy czytamy teksty w mediach zadziwiające jest to, że jesteśmy manipulowani słowami w sposób zakamuflowany. W przypadku "bicia" dzieci jest to szczególnie wyraźne. Bo używając słowa "bić" opisujemy często bardzo różne sprawy:
Będę się upierał, że są ZNACZĄCO RÓŻNE SPRAWY. Użycie tego samego słowa "bić" wywołuje w odbiorcach utożsamienie sytuacji o diametralnie różnych znaczeniu w kategoriach: zagrożenie zdrowia i życia, krzywda, odraza moralna. Gdyby dziennikarze trzymali inną stronę niż zwolenników ustawy, pewnie używali by określenia "karać cieleśnie". Wtedy wydźwięk dyskusji byłby inny. Tylko którzy dziennikarze o to dbają?... W końcu gdyby byli zbyt rzetelni w swoich tekstach, to pewnie nie byłoby to tak prowokacyjne, a w konsekwencji medianie chodliwe. Fałszywe argumenty i górnolotne ideałyZwolennicy ustawy o absolutnym zakazie bicia dzieci powołują się na argument, że przecież dorosłych się nie bije. A przecież to nieprawda! - W sytuacjach zagrożenia życia, zdrowia, czy innych wartości (materialnych) policjant bierze pałkę gumową i wali chuligana "po plerach". Wali, bo zwykła perswazja nie poskutkowała. Ze smarkaczem, który bawi się zapałkami, uporczywie kręci gałkami kuchenki gazowej, czy pcha paluchy do kontaktu sytuacja jest ANALOGICZNA. Inny argument jest wysoce "ideologiczny" sprowadza się
on zwykle do stwierdzenia, że (tu będzie cytat z http://www.sciaga.pl/tekst/65470-66...)
"Każda przemoc jest szkodliwa, nawet jeśli doraźnie przynosi
pożądany skutek.". Niestety owo górnolotne zdanie świadczy po
prostu o myśleniu życzeniowym i braniu pod uwagę realiów. Bo,
niestety, tak to już jest na naszym wrednym świecie, że prędzej
czy później prawie wszystkie górnolotne ideały muszą być poddane
próbie konfliktu z... Kiedy należy (!!!) uderzyć dziecko?Osobiście uważam, że są sytuacje, w których zdecydowanie należy dziecko uderzyć. I niemal zawsze sprowadzają się one do przypadków, gdy:
Przykłady:
...kontynuacja - patrz niżej
|
Krótkie opisy tego co oferuje ten sektor witryny |
|
|
Fizykon nadał witrynie nazwę, więc nawet tutaj jest umieszczony na pierwszym miejscu. Więcej informacji na jego temat jest np. tu. |
||
|
Część pracy programistycznej autora witryny
udostępniana w obszarze niniejszej witryny w postaci programów o
statusie freeware - czyli dostępnych bez opłat do dowolnego użytku
- indywidualnego i w firmach. |
||
|
Dział
muzyczny zawiera oryginalne utwory grane na gitarze, niekiedy z
towarzyszeniem wokalu autora strony. Większość jest w formacie mp3
(część wma) - dostępna do swobodnego ściągnięcia i słuchania. |
||
|
Poradnik fotografii cyfrowej - przeznaczony przede wszystkim dla początkujących - jak wybrać optymalny dla siebie aparat cyfrowy, jak obrobić fotografie do wywołania w Labie, o samym fotografowaniu - też "co nieco". I oczywiście spora galeria fotografii uczynionych aparatami cyfrowymi. |
||
mój
blog o życiu![]() |
Teraz prawie wszyscy piszą blogi. O wszystkim co się da. Blog do niczego nie zobowiązuje swoją formą. W blogu można pisać co się chce. I to jest właśnie fajne - nie trzeba myśleć o zasadach formy, kompozycji artystycznej, ale pisze się o tym, co się ma do przekazania. Jeśli kogoś to nie interesuje, albo razi - wtedy ten ktoś nie czyta. Ja tez postanowiłem pisywać blog. Będzie to Mój Blog o Życiu. Trochę tu powspominam, ale chyba najwięcej pofilozofuję... |
|
Strofy |
Co jakiś czas, niektóre z wydumań Michała Dyszyńskiego nazywanego tutaj też szumnie "Autorem witryny") przyjmują formę strofowania. Dla tych, których strofy nie ranią, może to być interesujący dział. W szczególności tym się na fizyce znają polecam kilka tworów z serii Liryka fizyka. |
|
|
Refleksje na tematy różne, nie stroniące od polityki. Każdego czasem coś wnerwia, a osoby posiadające strony internetowe mają to szczęście, że mogą tego rodzaju uczucia publicznie wyartykułować - jak autor tej strony. |
||
|
Autor witryny zapisuje sobie
czasem to i owo. Co niektórzy to czytają, a potem się z owym
zgadzają (albo i nie). W obu przypadkach są mile widziani jako
czytelnicy i krytycy uzewnętrzniający się pod adresem redakcja@fizykon.org. |
||
| Opowiadania | Moja opowiadania (w różnym stylu - często zahaczające o fantastykę) i humoreski | |
| Pomysły różne | dział, który ma zawierać wymyślone przez autora strony różne pomysły dotyczące różnych spraw związanych z tworzeniem, produkcją itp. | |
|
Dział biznesowy ma swoje dwa dość odmienne
przeznaczenia: |
||
| Humor :; | Autorowi czasem coś śmiesznego przyjdzie do głowy, czasem coś zobaczy w życiu co ma śmieszny wydźwięk. W tym dziale (na początek skromnym) pojawią się takie oryginalne teksty. | |
| ...Kontynuacja felietonu
nt. ustawowego zakazu dawania klapsów.
Jednak - tu znowu ważne zastrzeżenie - klaps jako metoda wychowawcza należałoby traktować jako ostateczność wynikającą z braku możliwości zakomunikowania ważnej rzeczy inaczej. Oznacza to, że o ile może być usprawiedliwiony w odniesieniu do brzdąca 2 letniego, to trudno sobie go wyobrazić wobec 10 letniej pannicy. Bo jeśli dziecko już normalnie komunikuje się z rodzicami, to każdy przypadek użycia kary cielesnej jest wskazaniem na wielką porażkę wychowawczą rodzica. Jak reagować w przypadku niebezpiecznych zachowań dzieci?Przyznam tu jednak, że klaps - nawet w opisywanych wyżej przypadkach szczególnych - jest ostatecznością. Jednak problem ogólny zostaje - jak reagować w przypadku gdy głupi (taka jest prawda - dzieci, zanim zmądrzeją, są jeszcze głupie), a do tego krnąbrny (cóż, taka jego natura) smarkacz upiera się przy działaniach zagrażających zdrowi i życiu własnemu, czy innych ludzi? - Na pewno warto UŚWIADOMIĆ ZAGROŻENIE, czyli inaczej mówiąc postraszyć. Oczywiście postraszenie to też forma przemocy! Ale niestety - taki jest świat. I mamy do wyboru - uświadomimy, że grozi realne niebezpieczeństwo - a wtedy mamy szansę zmiany postawy dziecka, albo zachowamy się poprawnie politycznie, będziemy cierpliwie tłumaczyć, tłumaczyć, tłumaczyć, a potem (np. gdy na chwilę wyjdziemy odebrać telefon) smarkacz wespnie się na barierkę balkonu i wypadnie z 6 piętra bloku na bruk... Przemoc jest wpisana w nasze życie. Niestety. Prędzej czy później każdy się o tym przekona. Dziecko też - bo nawet jeśli tata nigdy nie da mu klapsa, to później - w przedszkolu, czy szkole kolega (który było chowany bezstresowo i ma gdzieś wszelkie zakazy) da naszemu dziecku okazję poczuć co to ból, siniak, a może nawet uszkodzone oko, czy złamana ręka. Bólu przemocy NIE DA SIĘ UNIKNĄĆ. Bo taki jest świat. I nie pomogą płacze, krzyki, marsze protestacyjne. Możemy co najwyżej starać się ową przemoc ograniczać, stosować rozsądnie, tak aby w ostatecznym rozrachunku przemocy ubywało, a nie przybywało. Przemoc bez bicia - czy czasem nie gorsza?...Teraz w czujmy się w sytuację rodzica, który po uchwaleniu ustawy absolutnie zakazującej kar cielesnych chciałby odwieść dziecko od wchodzenia na barierkę balkonu. Uderzyć nie może (gdyby dał szybko klapsa, malec by się rozpłakał, ale by dotarło do niego, że tata NAPRAWDĘ NIE ŻARTUJE), więc musi coś wymyślić, żeby ten sam efekt (strachu chroniącego przed wypadnięciem z balkonu) osiągnąć innymi środkami. Cóż by to mogło być? - Normalnie babcie stosują w takich sytuacjach jakieś przerażające
opowieści - o czarownicach, o diabłach i innych potworach. Później z
kolei pedagodzy krytykują, jakie to szkody w psychice spowodowały owe
opowieści. Tylko nie widzą jednego - te opowieści do straszenia miały
na celu właśnie UNIKNIĘCIE KAR CIELESNYCH. Bo jak inaczej uświadomić
malcowi zagrożenie. I wracając do naszego przypadku z rodzicem -
ponieważ stracić dziecka (z racji niedopilnowania) nie mogę, będę w
takiej sytuacji musiał użyć podobnych środków - opowiem więc może
o straszliwym smoku, co czyha na balkonie, może przerażająco wrzasnę,
może jeszcze coś - na wszelki wypadek żeby było wystarczająco
straszne i odstręczające. Czy efekt psychiczny dla dziecka będzie
lepszy niż klaps? Bicie, którego bronić nie mam zamiaruGdy już napisałem tyle w obronie bicia dzieci, to jeszcze wyjaśnię. Absolutnie nie jestem zwolennikiem traktowania klapsów i innych kar cielesnych jako standardowej metody wychowawczej! Absolutnie i powtarzam to z uporem!!! Są absolutnie naganne wredne zachowania rodziców, które potępiam jako objaw zwyrodnialstwa. Są to w szczególności:
Nie zamierzam bronić tyranów (tyranek) domowych, nie zamierzam
usprawiedliwiać zwyrodnialstwa. Trudno też usprawiedliwić bicie
kogokolwiek w sytuacji innej, niż zagrożenie życia/zdrowia/mienia. System prawny, czy obyczaje?...Problem z ową ustawą o biciu dzieci jest przykładem pewnego podejścia, które od jakiegoś czasu występuje w wielu obszarach naszego życia. Pytanie jest: na ile prawo powinno wkraczać z zakazami i nakazami w kolejne dziedziny życia. A może próbować działać tu inaczej - za pomocą uświadamiania, promowania dobrych obyczajów?... Bo zdaję sobie sprawę, że problem tyranii domowej (którego
wyrazem jest m.in. katowanie dzieci) - istnieje. Są patologiczne
rodziny, gdzie tata tłucze dzieci, bo się upił, albo zdenerwował, a
matka odreagowuje klapsami własne trudne dni, czy niepowodzenia. I na
pewno trzeba coś z tym zrobić. Tylko czy ustawa jest tu dobrym rozwiązaniem?... Przyznam sam, że ze swoim ponad 40 letnim doświadczeniem życiowym
wiem, że byłbym w stanie samym naciskiem psychicznym bardzo silnie wpłynąć
na dziecko. Tak, że przekraczałoby to wielokrotnie konsekwencje
klapsa. I nikt nie mógłby mi nic zarzucić. W wielu sytuacjach
wystarczy tylko wyjątkowo twardy, okrutny głos, wielokrotnie
powtarzane zdania o odrzuceniu, niechęci, potępieniu. Czasem krzyk, a
czasem wręcz przeciwnie - cedzone przez zęby straszne raniące zdania.
Mógłbym tak działać, mógłbym być skuteczny takimi metodami. Choć
nigdy tego nie robię. Ale wiem też, że gdybym jednak chciał jest
stosować, to dziecko byłoby tu niemal bezbronne. W tej sytuacji klaps w pupę malca - byłby naprawdę najdelikatniejszą formą przemocy. Michał Dyszyński
|
|
Komentarze, felietony - archiwum |
|
Copyright 2007 © Fizykon.org, Michał Dyszyński Wszystkie materiały zawarte w witrynie www.fizykon.org i www.daktik.rubikon.pl są chronione prawem autorskim. Zakres ochrony jest określony przez prawo autorskie Rzeczypospolitej Polskiej. Wątpliwości związane z legalnością wykorzystywania materiałów można wyjaśnić pisząc adres: redakcja@fizykon.org. |