Stała sprężystości

Prawo Hooke’a nie stosuje się do ciał o kształtach innych niż prosty pręt. Jest jednak wiele sytuacji w których nie znamy dokładnie ani materiału z którego wykonano odkształcane ciało, ani nawet jest rozmiarów, czy kształtu. Wtedy stosuje się inny, prostszy wzór na wydłużenie, zależny tylko od dwóch parametrów – działającej siły i tzw. stałej sprężystości. W szczególności stała sprężystości odnosi się do sprężyn i innych urządzeń, z natury przeznaczonych do wykorzystywania zjawiska sprężystości.
Najczęściej podaje się go stawiając po lewej stronie nie wydłużeni, lecz siłę potrzebną do uzyskania danego wydłużenia (skrócenia).

Fspr = k · x

Znaczenie symboli:

F – siła sprężystości (w układzie SI w Newtonach N)

k – stała sprężystości (w układzie SI w N/m)

x – odkształcenie – poprzednio oznaczane jako Dl (w układzie SI w metrach m)

Wzór powyższy stosujemy najczęściej w odniesieniu do sprężyn, czy innych ciał o skomplikowanych kształtach, lecz o sile sprężystości reagującej liniowo na odkształcenie.

Przykład obliczenia stałej sprężystości

Obliczyć stałą sprężystości sprężyny, która pod wpływem siły 100N odkształca się o 1cm.

Rozwiązanie:

Korzystamy ze wzoru:

Fspr = k · x 

Tutaj:

Fspr = 100N
x
= 1 cm = 0,01 m.

Przekształcenia:

Wzór na siłę sprężystości musimy przekształcić tak, aby wyliczyć k. Zrobimy to dzieląc obie strony przez x i zamieniając strony tak otrzymanej równości. Otrzymamy wtedy:

Podstawiamy liczby:

Stała sprężystości naszej sprężyny wynosi 104 N/m.