System korepetycji on-line

Niniejszy opis dotyczy projektu systemu korepetycyjnego działającego on-line. W założeniu ma on umożliwiać realizowanie usługi nauki na odległość pomiędzy dwoma (lub więcej) zarejestrowanymi użytkownikami – korepetytorem i uczniem (lub wieloma uczniami).

Działanie systemu

Istotą pomysłu jest wykorzystanie komunikatora internetowego jakich wiele działa na polskim rynku (np. gadu-gadu, tlen, ICQ, Windows Messenger). Technologia tu zastosowana jest znana, gdyż duża jej część jest dostępna powszechnie za zasadach ogólnego dostępu. Jednak istotną częścią pomysłu jest rozbudowa tradycyjnych komunikatorów o nowe funkcjonalności – wyświetlanie zestawów grafik, animacji, tabel itp. Można to zrealizować pisząc komunikator od nowa, lub używając istniejący, ale z dodanymi tzw. wtyczkami.

Centrum komunikacyjne

Uczeń i korepetytor są połączeni za pośrednictwem serwera, który pełni kluczową rolę w zarządzaniu systemem. Pełni on następujące funkcje:

	udostępnia bazę zasobów dydaktycznych (map, rysunków, tabel, wzorów, opisów, definicji, tłumaczeń).
	monitoruje połączenia, zapewniając ich buforowanie
	nalicza automatycznie czas korepetycji, a w dalej związane z tym opłaty.

Istnienie tego serwera jest niezwykle istotne z biznesowego punktu widzenia.

System w akcji

Najlepszym rozwiązaniem jest, jeśli zarówno korepetytor jaki i uczeń mają możliwość rozmowy głosowej (taką możliwość udostępnia np. zarówno Gadu-gadu, jak i komunikator tlen). Wtedy tłumaczenia odbywają się najszybciej, ponieważ nauczyciel - korepetytor po prostu mówi do mikrofonu treść wyjaśnień. Możliwe jest jednak także tradycyjne wpisywanie tekstu w oknie komunikatora (co ma zaletę w postaci automatycnej archiwizacji i późniejszego łatwego przeszukiwania treści przez ucznia).
Korepetytor posiada (pod kliknięciem myszy na odpowiednich zakładkach) zestaw plansz zawierających odpowiednie wzory, tabele, mapy, rysunki, przykłady tekstów i może je poprzez kliknięcie myszą wywoływać na ekran ucznia (w oknie jego komunikatora).

Kliknięcie w określonym obszarze mapy przez korepetytora powoduje, że odpowiedni obszar zostaje podświetlony/zaznaczony/wyróżniony. u ucznia. Podobnie, dzięki kliknięciu określonego wzoru (np. dla wzorów z mechaniki), korepetytor powoduje jego uaktywnienie się na ekranie ucznia. Ciągnąc myszą po linii wykresu (gdy robi to korepetytor) - można spowodować odpowiednie wyróżnianie tej linii na komputerze ucznia. W ten sposób odbywa się tłumaczenie i cała nauka.

W ten sposób można wizualnie wspomagać wyjaśnienia zadań, wykresów, map.
Istnieje też możliwość zwrotnej komunikacji za pomocą zaznaczenia myszą. Np. uczeń klika wzór chemiczny, którego nie rozumie, a korepetytor od razu widzi, który to wzór został kliknięty.

Różne własności systemu korepetycji

Testy kończące lekcję

Po tłumaczeniach korepetytor może zarządzić test. Wtedy uczeń może go wykonać już bez asysty korepetytora (ma to związek z opłatą za lekcję, ponieważ nauczyciel nie musi wtedy być bezpośrednio zaangażowany - czas testu jest więc swego rodzaju "bonusem" w opłatach). Dostanie też automatyczne podsumowanie wyników i błędów (podobne podsumowanie może dostać korepetytor, aby wiedział co jeszcze nie jest utrwalone).

Zadane, czyli dodatkowe materiały do powtórzenia

Nauczyciel może, korzystając z dostępnych w systemie zasobów edukacyjnych, zadać uczniowi pracę domową (przeczytanie określonych materiałów), rozwiązanie wybranych problemów.

Zalety nauki w opisywanym systemie

Ten sposób nauki posiada szereg zalet niedostępnych dla tradycyjnych korepetycji.

Automatyczna archiwizacja treści lekcji (czy to w formie tekstu, czy skompresowanej treści przekazu głosowego). Wszystko co stanowiło treść lekcji jest / może być na bieżąco archiwizowane, także użyte wzory, mapy. Uczeń może później łatwo odwołać się do określonych tłumaczeń, powtórzyć je.
Brak barier geograficznych, problemów komunikacyjnych, czasowych
Korepetytor może uczyć równie dobrze kogoś mieszkającego na tej samej ulicy, co i w Argentynie, albo w Australii.
Sensowne tu jest (co jest niestosowane w tradycyjnych korepetycjach, z przyczyn organizacyjno - kosztowych) umawianie się na sesje 5 - 10 minutowe – np. w celu wyjaśnienia tylko jednego problemu.
Dostęp do dodatkowych materiałów edukacyjnych.
Materiały zgromadzone na serwerze służą wielu korepetytorom, są stale uzupełniane, poprawiane, co nieustannie podnosi jakość usługi korepetycji. Są tam kursy online, zestawy testów, programy demonstracyjne, animacje itp.
Dostęp do nauczycieli o najwyższych kwalifikacjach.
Nic nie stoi na przeszkodzie, aby w ten sposób umówić naukę profesora uniwersytetu, z uczniem znajdującym się na odległej placówce. Można też tworzyć rankingi korepetytorów i w zależności od nich różnicować opłaty za lekcje. System może organizować zastępstwa w lekcjach. Czas umówienia lekcji może być bardzo krótki – już po kilku minutach wolny aktualnie korepetytor, może pracować z danym uczniem.
Mniejsza biurokracja i większa pewność rozliczeń - zysk dla ucznia i dla nauczyciela - korepetytora.
System zapewnia automatyzację rozliczeń między nauczycielem, a uczniem. Uczeń posiada (może posiadać) gwarancję, że lekcja się odbędzie - bo nawet jeśli umówiony korepetytor z jakichś powodów nie może wziąć udziału w zajęciach, to system może zapewnić nauczyciela z puli rezerwowej.
System zapewnia większą prywatność. Przykładowo osoby dokształcające się w późniejszym wieku mogą się czuć skrępowane swoją "niekompetencją" w jakimś zakresie, a także mogą się czuć "głupio" jeśli widzą, że jakiś "młodzik" (student, czy nawet uczeń liceum) uczy ich na zasadzie "profesora". Przy braku wizji i zapewnieniu anonimowości uczniów ten problem jest automatycznie rozwiązywany.

Elementy biznesowe systemu

Wstępna analiza pokazuje, że powyższy pomysł daje duże szanse na biznesowy sukces przedsięwzięcia. Składa się na to kilka warunków:

1. Czeka OGROMNY RYNEK (i to nie tylko z Polski!). Korepetycje biorą dziesiątki tysięcy uczniów. Przy cenie za lekcję (2 godzinną) na poziomie 40 zł i prowizji dla operatora systemu na poziomie 15 %, przy 40 tys. jednostek miesięcznie otrzymujemy 240 tys. zł miesięcznie. Przy niedużych kosztach własnych. W przypadku systemu online zrobienie usługi naprawdę masowej, nie jest tu problemem. W aktualnej sytuacji (maj 2004) można stać się (jeszcze!?!?...) monopolistą na tym rynku (choć oczywiście trzeba się spieszyć!). Za kilka - kilkanaście lat, może to okazać się dominująca forma usług edukacyjnych (może tylko nieco „dopalona” technologicznie - czyli z możliwością wizji przez kamery internetowe).

2. Już po uruchomieniu usługi, koszty całego przedsięwzięcia są relatywnie niskie (utrzymanie serwera, podatki, nieduża ilość pracowników). Początkowe nakłady mogą więc zwrócić się już po kilku miesiącach.

3. Istnieje możliwość dodatkowego zarobku na działającym, skojarzonym z usługą portalu edukacyjnym – reklamy dla wydawnictw oferujących podręczniki, czy artykuły dla młodzieży, sprzedaż wysyłkowa materiałów edukacyjnych, różne formy dodatkowych usług edukacyjnych (np. pisanie ściąg na zamówienie, recenzje wypracowań itp.)

4. Istnieje możliwość rozbudowy systemu (właściwie to jest to naturalny i dość „oczywisty” kierunek rozwoju) w celu zaoferowania usług na wyższym poziomie – wykłady online (jeden nauczyciel, wielu uczniów – nauka w formie „czata”, ze wspomaganiem multimedialnym systemu), wideokonferencje, dostarczanie materiałów edukacyjnych na zamówienie, dostęp rozmaitych do kursów online, egzaminy on-line itp.

System opłat

Proponowanym systemem opłat byłaby płatność przelewem, lub kartą kredytową, czy nawet SMS-em. Możliwe są usługi opłacane w formie abonamentu, lub tylko za określoną lekcję, czy materiały (np. wysłane pocztą elektroniczną). Po uiszczeniu określonej opłaty uczeń może korzystać ze wszystkich usług systemu, których opłatę pokrywa bieżąca kwota.

Każdy uczeń posiada konto (informacje tam zawarte może przeglądać po odpowiedniej autoryzacji), na którym zgromadzone są środki umożliwiające korzystanie ze składników systemu:

	płatnych kursów i materiałów
	lekcji - korepetycji
	dodatkowych opracowań na zlecenie

Kluczowe elementy decydujące o powodzeniu przedsięwzięcia

Kluczowymi elementami wpływającymi na powodzenie przedsięwzięcia wydają się być:

szybki start projektu
- aktualnie jeszcze nie ma konkurencji, ale może się pojawić w każdej chwili
jakość usługi (jeśli pierwsze osoby się zniechęcą, to biznes spali na panewce). Składają się na nią:
– oferta materiałów edukacyjnych, usprawniających naukę
(jakość tej oferty powinna być atutem, który zrównoważy minus systemu - brak bezpośredniego kontaktu ucznia z korepetytorem).
Wygoda użytkowania, łatwość obsługi, szybkość działania komunikatora i stowarzyszonego z nim oprogramowania!
. Wszystkie jego elementy muszą być wygodne, intuicyjne dostępne za pomocą góra dwóch kliknięć myszą.
- łatwość korzystania z różnych usług dodatkowych – płatne kursy on-line, baza materiałów edukacyjnych, grupy dyskusyjne związane np. z rozwiązywaniem zadań, pisaniem wypracowań itp
sprawność organizacyjna i promocja. Oczywiście chodzi o to, aby nie było problemów z płatnościami, niesumiennymi korepetytorami (być może trzeba umówić kilku etatowych, którzy zastępowaliby tych gorszych w sytuacjach awaryjnych). Do tego niezbędne jest oczywiście odpowiednie rozreklamowanie tej formy nauki.

Możliwe zagrożenia

Głównymi zagrożeniami są:

trudności ze startem projektu - problemy ze znalezieniem nauczycieli, lub uczniów klientów. Trudno tu wyrokować, bo nikt jeszcze nic takiego nie robił. Ale przy aktualnym bezrobociu, raczej chętnych do pracy nie trzeba będzie długo szukać. Problem klientów powinien rozwiązać się dzięki odpowiedniej promocji (zainteresowanych promocją zapraszam do skontaktowania się z twórcą pomysłu, którego portal jest odwiedzany przez ponad 50 tys. unikalnych użytkowników miesięcznie).

trudności techniczne - trzeba szybko przygotować dobry projekt i zatrudnić programistów. Ale są to problemy do przezwyciężenia.

W dalszej przyszłości...

W dalszej przyszłości usługa może być rozbudowana na wiele sposobów, a możliwości osiągania zysków wydają się być bardzo szerokie:

	system można dzierżawić uczelniom i szkołom internetowym
	można sprzedawać treści edukacyjne opracowywane w portalu w formie CD (także jako dodatek do wydań gazet)
	zdobyte doświadczenia można sprzedać w celu oferowania gotowych systemów edukacyjnych - dla banków i instytucji finansowych, firm itp...
	ogólnie - w przyszłości można rozwinąć biznes edukacyjny na wielką skalę

Kto będzie pierwszy?
Bo na pewno ktoś kiedyś będzie. I on zapewne zgarnie śmietankę...

Uwagi dodatkowe na temat szczególnie istotnego elementu - sprawności użytkowej oprogramowania

Chciałbym dodatkowo zwrócić uwagę na szczególnie istotny element - sprawność/łatwość obsługi komunikatora i związanego z nim oprogramowania. W czym rzecz?

Bo, o ile taki projekt ma w ogóle wypalić (?!), to rzeczywiste posługiwanie się jego funkcjami nie może być znacząco trudniejsze niż posługiwanie się kartkę papieru i podręcznikami jakie ma miejsce w przypadku normalnych korepetycji!!!
Bo jeśli oprogramowanie to będzie zbyt wolne, albo zbyt niewygodne, to uczeń zirytowany czekaniem na potrzebne mu informacje, szybko zrezygnuje z usługi. To zagrożenie jest jednym z największych, a właściwie chyba największym, dla powodzenia projektu. Dlatego proces tworzenia przez nauczyciela danych dla ucznia musi być tak szybki i wygodny jak to tylko możliwe.

W jaki sposób to osiągnąć?

Możliwości z góry się narzucających jest kilka:

absolutnie niezbędna jest łatwa i szybka konfigurowalność środowiska pracy,

świetnie opracowana i łatwo dostępna baza zasobów dodatkowych przygotowanych przez redakcję skojarzonego portalu edukacyjnego,

szybkie i wygodne w korzystaniu z nich edytory: wzorów, rysunków, grafów,

doskonale zorganizowana pomoc dla nauczycieli obejmująca: podręczniki, trenażery, forum wymiany doświadczeń, pomoc bezpośrednią (np. telefoniczną),

sprawnie działające składniki łączności - protokoły, możliwość komunikacji głosowej użytkowników będących za ścianą ogniową.

Elementy dodatkowe wspomagające nauczanie od strony wizualnej, "psychologicznej" - chodzi tu o zapełnienie, zorganizowanie czasu, gdy nauczyciel tworzy treść do przekazu. Ważnym elementem byłaby stała łączność głosowa, która umożliwi podtrzymanie kontaktu podczas pracy. Ale możliwe są inne dodatki - animacja twarzy, ew. sam widok twarzy nauczyciela (nawet w formie animowanego gif-a), użyteczne byłyby też dodatkowe krótkie zadania i testy dostępne dla nauczyciela i możliwe do wysłania, aby zająć ucznia podczas trudniejszych, dłuższych prac.

Szczególnie ważne byłyby tu też UMIEJĘTNOŚCI NAUCZYCIELA. Powinien on "czuć" tę komunikację, przewidywać trudne momenty i w razie potrzeby posiłkować się różnymi technikami. Właściwie dobry korepetytor online

W każdym razie niedopuszczalna jest sytuacja, w której uczeń gapi się bezczynnie przez 5 min. w ekran, bo w tym czasie nauczyciel pracowicie tworzy wzór (niestety np. tworzenie wzorów w MSEquation jest żmudne i pracochłonne, co wyklucza zastosowanie tego narzędzia w tym przypadku).

Od razu zastrzegam, że dojście oprogramowania do "ideału" może zająć wiele miesięcy i będzie wymagało stałego monitoringu, pracy, badań.

Kontakt

Michał Dyszyński - E- mail .